Co to jest naziemna telewizja cyfrowa
Potrzeba zwiększenia efektywności wykorzystania widma częstotliwości, przez zwiększenie ilości kanałów TV w jednym kanale radiowym oraz poprawy jakości obrazu i dźwięku, zaowocowały wypracowaniem standardów telewizji cyfrowej. W Europie zdecydowano,
że telewizja cyfrowa będzie nadawana zgodnie ze schematem kodowania i modulacji DVB.
DVB jest nazwą, założonego w 1993 roku, Projektu DVB (Digital Video Broadcasting Project). Grupa, powstała we wrześniu 1993 roku, obecnie skupia prawie 300 organizacji (nadawców, operatorów, producentów sprzętu, regulatorów) z 35 krajów. Fundamentem działania Projektu DVB było wyjście od wymagań komercyjnych i przejście do wymagań technicznych. Końcowym wynikiem prac Projektu DVB jest rodzina standardów telekomunikacyjnych ustanowionych przez ETSI (European Telecommunications Standards Institute) dla telewizji satelitarnej DVB-S i DVB-S2, kablowej DVB-C oraz naziemnej DVB-T i DVB-T2 .
Naziemna telewizja cyfrowa DVB-T wprowadzana jest w całej Europie, sukcesywnie zastępując telewizję analogową. Zaawansowanie wdrażania w poszczególnych krajach jest różne, niektóre zakończyły już cały proces i wyłączyły emisje analogowe, inne właśnie zaczynają swoją przygodę z DVB-T.
Naziemna telewizja cyfrowa poza zwiększeniem ilości programów oferuje lepszą jakość obrazu i dźwięku, a także umożliwia dodanie dodatkowych komponentów, takich jak wiele ścieżek dźwiękowych, w tym także dźwięk przestrzenny, szczegółowy przewodnik
po programach (EPG). Możliwe jest także dodawanie usług interaktywnych oraz serwisów płatnych.
po programach (EPG). Możliwe jest także dodawanie usług interaktywnych oraz serwisów płatnych.
Historia naziemnej telewizji w Polsce sięga 1997 roku. W maju 1997 roku z inicjatywy TVP S.A., zostało podpisane w Gdańsku "Porozumienie w Sprawie Telewizji Cyfrowej w Polsce - Polskie Forum DVB". Jego celem było: stworzenie podstaw do harmonijnego, zorientowanego na rynek rozwoju usług, cyfrowego przekazu telewizji, dźwięków towarzyszących i danych dodatkowych zgodnie
z międzynarodowym systemem DVB. Sygnatariuszami Porozumienia są m.in. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, Minister Łączności (poprzednik Ministra Infrastruktury), Państwowa Agencja Radiokomunikacyjna (poprzednik Urzędu Komunikacji Elektronicznej), nadawcy telewizyjni, operatorzy sieci nadawczych, producenci sprzętu telewizyjnego profesjonalnego i powszechnego użytku.
z międzynarodowym systemem DVB. Sygnatariuszami Porozumienia są m.in. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, Minister Łączności (poprzednik Ministra Infrastruktury), Państwowa Agencja Radiokomunikacyjna (poprzednik Urzędu Komunikacji Elektronicznej), nadawcy telewizyjni, operatorzy sieci nadawczych, producenci sprzętu telewizyjnego profesjonalnego i powszechnego użytku.
Pierwsza emisja testowa DVB-T została uruchomiona przez Emitel w Warszawie 9 listopada 2001 roku. Od tego czasu testy prowadzone były we Wrocławiu, Rzeszowie, Wiśle, Rajczy, Poznaniu, Zielonej Górze i Gorzowie Wielkopolskim.
Wieloletnie okres testów i przygotowań do wdrożenia naziemnej telewizji cyfrowej w Polsce dobiegł końca. Rozpoczęła się budowa sieci nadawczych i przygotowania do uruchomień komercyjnych w kolejnych województwach.
W celu uporządkowania procesu cyfryzacji, w 2006 roku, w Genewie, odbyła się konferencja planistyczna (znana, jako GE06),
na której zatwierdzono plan podziału kanałów częstotliwości dla całego kontynentu.
na której zatwierdzono plan podziału kanałów częstotliwości dla całego kontynentu.
W wyniku ustaleń konferencji GE06 dla Polski przydzielono 8 niezależnych pokryć (multipleksów) DVB-T. Sześć w zakresie częstotliwości 470 - 790MHz (w kanałach 21 - 60). Jedno w zakresie 790 - 862 MHZ (kanały 61 - 69) oraz jedno w zakresie 174 - 230 MHz (kanały 6 - 12). Ponieważ część częstotliwości przeznaczonych do wdrażania DVB-T jest obecnie wykorzystywanych na potrzeby emisji analogowych, do czasu ich wyłączenia możliwe jest uruchomienie dwóch ogólnopolskich multipleksów (MUX 1 i MUX 2) oraz jednego pokrywającego jedynie część kraju (MUX 3). Wdrożenie kolejnych sieci i rozszerzenie zasięgu istniejących będzie możliwe po wyłączeniu telewizji analogowych.
Wynikiem ustaleń międzynarodowych jest także decyzja, że telewizja analogowa na terenie Europy powinna zniknąć najpóźniej w 2015 roku, w którym nastąpi zaprzestanie ochrony prawnej emisji analogowych przed zakłóceniami. Każda administracja państwowa może niezależnie ustalić własny, wcześniejszy termin.
W Polsce, zgodnie z deklaracjami Ministerstwa Infrastruktury oraz Urzędu Komunikacji Elektronicznej, ostatni nadajnik telewizji analogowej zostanie wyłączony nie później
niż 31 lipca 2013 roku.